Picasa
Kontakt

Vladimir Nabokov, Pnin, przełożyła Anna Kołyszko, posłowiem opatrzył Leszek Engelking, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987

s. 10 
Pnin podchodził do swoich zajęć dydaktycznych w sposób niezwykle amatorski i niefrasobliwy, bo opierał się wyłącznie na ćwiczeniach z podręcznika gramatyki opublikowanego przez dziekana Wydziału Slawistyki dużo większego uniwersytetu niż Waindell, szacownego oszusta, który znał się na rosyjskim jak wilk na gwiazdach, ale wspaniałomyślnie użyczał swojego znamienitego nazwiska dziełom mozolnej pracy anonimowych autorów.


Владимир Владимирович Набоков, Пнин, Перевод Б. Носика, 1959

 Без сомненья, подход Пнина к своей работе был дилетантским и наивным: он полагался на грамматические упражнения, изданные главой Славянского отделения гораздо более крупного, чем Уэйндель, университета – маститым шарлатаном, русский язык которого был уморителен, но который, однако, великодушно одалживал свое уважаемое имя произведениям безымянных тружеников. 


Vladimir Nabokov, Pnin, Heinemann, 1959


No doubt Pnin's approach to his work was amateurish and light-hearted, depending as it did on exercises in a grammar brought out by the Head of a Slavic Department in a far greater college than Waindell--a venerable fraud whose Russian was a joke but who would generously lend his dignified name to the products of anonymous drudgery.